Η ΑΔΥΣΩΠΗΤΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

του Ανδρέα Πενταρά, Αντιστράτηγος ε.α.    
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Αλήθεια (Λευκωσία, 15/7/2012)

Από τα τέλη του 19ου αιώνα,  το έθνος – κράτος, κατέστη το επίκεντρο λειτουργίας του διεθνούς συστήματος. Και σαν τέτοιο, ασκούσε πλήρη κυριαρχία στα όρια του, λαμβάνοντας μέτρα για την ασφάλεια και την ευημερία των πολιτών του. Όμως, η πλήρης αναρχία στη λειτουργία του διεθνούς συστήματος καθώς και η ανάγκη για περισσότερη ασφάλεια και ευημερία στα ίδια τα κράτη, οδήγησε τις κοινωνίες στη δημιουργία  υπερεθνικών θεσμών, στα πλαίσια των οποίων τα έθνη-κράτη θα ικανοποιούσαν τις ανάγκες αυτές.  Η εθελούσια ένταξη των κρατών στους υπερεθνικούς θεσμούς, είτε αυτοί ήσαν συλλογικά συστήματα ασφάλειας, είτε πολιτικοί και οικονομικοί  οργανισμοί  είτε άλλης φύσεως ενώσεις, προϋπέθεταν εκχώρηση μέρους της κυριαρχίας  στον υπερεθνικό θεσμό, έτσι ώστε να εξυπηρετείται το αμοιβαίο και κατ επέκταση το εθνικό συμφέρον (περισσότερη ασφάλεια, περισσότερη ευημερία, περισσότερα ανθρώπινα δικαιώματα κλπ).

Όταν όμως η εκχώρηση κρατικής κυριαρχίας στους υπερεθνικούς θεσμούς δεν γίνεται εκούσια αλλά αναγκαστικά, προκειμένου η χώρα να τύχει οικονομικών και άλλων ανταλλαγμάτων, τότε οι  θεσμοί αυτοί υποκαθιστούν σε μεγάλο βαθμό την ίδια τη  κυβέρνηση   στην άσκηση της εξουσίας. Και για να είμαι συγκεκριμένος, αναφέρομαι στην περίπτωση προσφυγής στο μηχανισμό στήριξης της τρόϊκας (Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, Ευρωπαϊκή  Ένωση και Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα), μέσω του οποίου τα κράτη της ευρωζώνης που κινδυνεύουν από χρεοκοπία, αντλούν τον αναγκαίο δανεισμό, εκχωρώντας στους δανειστές εθνική κυριαρχία,  αφού μαζί με τη δανειακή σύμβαση που υπογράφει το κράτος, οι δανειστές προκειμένου να είναι σίγουροι ότι θα εισπράξουν τα χρήματά τους, υπαγορεύουν και τα μέτρα τα οποία το κράτος θα πρέπει να πάρει, έτσι ώστε να διορθωθούν διαχρονικές στρεβλώσεις της οικονομίας και η τελευταία να καταστεί ανταγωνιστική και να παράγει πλούτο. Αυτό, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είναι ωφέλιμο για τη χώρα και τους πολίτες, όμως δεν παύει να καταργεί σε σημαντικό βαθμό την εθνική κυριαρχία, γιατί η παρέμβαση της τρόϊκας μέσω του μνημονίου των μέτρων, δεν  αφορά μόνο την οικονομία, αλλά όλους τους τομείς δραστηριότητας του κράτους οι οποίοι χρειάζονται χρήματα για να λειτουργήσουν (υγεία, παιδεία, άμυνα, δημόσια υπηρεσία, κοινωνικές ασφαλίσεις, εργασιακές σχέσεις, πολιτισμός, κλπ). Αυτή είναι η αδυσώπητη πραγματικότητα, στην οποία η κυβέρνηση Χριστόφια οδήγησε την Κύπρο, με την άγνοια, την αδράνεια, την αναποφασιστικότητα, το κομματικό συμφέρον και τις λανθασμένες εκτιμήσεις της. Εκχωρώντας  στους τεχνοκράτες της τρόϊκας, σημαντικό μερίδιο της εθνικής κυριαρχίας   για τα επόμενα χρόνια.

Όμως, πέραν της εκχώρησης εθνικής κυριαρχίας στην τρόϊκα από τους δήθεν υπερασπιστές της ανεξαρτησίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, η παρούσα κυβέρνηση, εκχώρησε εν καιρώ ειρήνης κυριαρχικά δικαιώματα στη Τουρκία, αφού, όπως είναι γνωστό, η τελευταία από το 2009, χάραξε τη δική της Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη στα δυτικά της Κύπρου, στα όρια της οποίας περιέλαβε το 50% περίπου της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης  της Κυπριακής Δημοκρατίας.  Σ΄αυτό το τμήμα της Κυπριακής ΑΟΖ, που σε μέγεθος ισοδυναμεί με 5 φορές την έκταση ολόκληρης της Κύπρου,  η Τουρκία ασκεί πραγματική κατοχή όπως και στο 37% του χερσαίου εδάφους. Σε καθημερινή βάση, τουρκικά πλοία και αεροσκάφη περιπολούν στην περιοχή  και απαγορεύουν κάθε δραστηριότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας  ακόμα και στην αλιεία. Η παρεμπόδιση άσκησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας, δεν περιορίζεται μόνο στο τμήμα αυτό. Επεκτείνεται και στο υπόλοιπο 50% της Κυπριακής ΑΟΖ, αφού  η Τουρκία απαιτεί συνεκμετάλλευση του φυσικού πλούτου εν ονόματι των Τ/Κ, των οποίων – όπως υποστηρίζει – υπερασπίζεται τα συμφέροντα ως εγγυήτρια δύναμη. Γι αυτό, πολύ συχνά, βλέπουμε τον τουρκικό στόλο και την τουρκική αεροπορία, να εκτελεί ασκήσεις στη περιοχή αυτή, ακόμα και στο οικόπεδο 12 όπου γίνονται οι έρευνες για φυσικό αέριο.   Και την Κύπρο να επαίρεται για τις διαμαρτυρίες που υποβάλλει στον ΟΗΕ, η τύχη των οποίων όλοι γνωρίζουν ποιά είναι.

Οι ευθύνες της παρούσας κυβέρνησης για το ζήτημα αυτό είναι τεράστιες, γιατί χωρίς καμιά στρατιωτική και διπλωματική προετοιμασία (ενίσχυση της άμυνας με δυνατότητες στη θάλασσα και στον αέρα, αμυντική συμφωνία με Ελλάδα και Ισραήλ, ένταξη στο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη, σύναψη σχέσεων με το ΝΑΤΟ, εκμετάλλευση της παρουσίας της Κύπρου στην ΕΕ ), προχώρησε ΄΄ξυπόλητη στ αγκάθια΄΄ στο εγχείρημα της εκμετάλλευσης του φυσικού αερίου.

Τεσσεράμισυ χρόνια διακυβέρνησης από τον απερχόμενο πρόεδρο και το ΑΚΕΛ, ήσαν αρκετά για να επιτύχουν οι κυβερνώντες το ακατόρθωτο.  Να εκχωρήσουν  μέρος της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας στην τρόϊκα και να επιτρέψουν  στην Τουρκία, χωρίς να ρίξει ντουφεκιά, να κατακτήσει  μεγάλο μέρος της Κυπριακής ΑΟΖ.  Και επειδή είναι και οι μέρες τέτοιες (επέτειοι πραξικοπήματος και εισβολής), κυβέρνηση και ΑΚΕΛ  θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί στις δηλώσεις τους, γιατί ΄΄στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί΄΄.

Advertisements
This entry was posted in Πολιτική and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Μία απάντηση στο Η ΑΔΥΣΩΠΗΤΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

  1. Ο/Η Gavanozis λέει:

    Αγαπητέ Ανδρέα Συμμαθητά

    Στο Νταβός τον Φεβρουάριος 1996, μέσα στο καταφύγιο των διασκέψεων χίλιοι ισχυρότεροι ολιγάρχες του κόσμου έχουν ανακατευθεί με αρχηγούς κρατών, πρωθυπουργούς και υπουργούς πολλών 10δων χωρών του κόσμου.

    Με βαρύ βήμα, ο Χανς Τιτμάγιερ, ο πρόεδρος της Γερμανικής Κεντρικής Τράπεζας, πλησιάζει στο μικρόφωνο που είναι πάνω στο βήμα του καταφυγίου των διασκέψεων και απευθυνόμενος στους επικεφαλής των συγκεντρωμένων αρχηγών κρατών, έκλεισε την ομιλία του: «Από δω και πέρα, είσαστε υπό τον έλεγχο των χρηματιστηριακών αγορών».

    Θερμά χειροκροτήματα. Αρχηγοί κρατών, πρωθυπουργοί και υπουργοί, σοσιαλιστές οι περισσότεροι, δέχονται ως προφανή αλήθεια τον υπερκαθορισμό της λαϊκής κυριαρχίας από την εμπορική και κερδοσκοπική λογική του παγκοσμιοποιημένου χρηματιστηριακού κεφαλαίου.

    Όλοι οι παρόντες στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός ήξεραν τι ακριβώς ήθελε να πει ο Τιτμάγερ; Προφανώς ΟΧΙ.

    Σήμερα ο καθένας από τους αρχηγούς των κρατών, ο καθένας και η καθεμιά από τους παρόντες υπουργούς έχουν καθημερινή εμπειρία αυτού του ελέγχου και οι πολίτες στην κρεμάλα.

    Αυτοεξόριστος
    Ο Θεός μαζί μας αν υπάρχει

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s