Δρ Ιωάννης Παρίσης

ΕπιφάνειαΣε κάθε άκρο της Γης, οι Έλληνες γιόρτασαν σήμερα τα Επιφάνεια, και τον αγιασμό των υδάτων. Ωστόσο, για άλλη μια φορά, κάποιοι «ταγοί» του τόπου μας φρόντισαν να προσβάλουν και να ευτελίσουν αυτό το θρησκευτικό γεγονός, το οποίο, τείνει να εκφυλιστεί σε πανηγυράκι, και μάλιστα χωρίς αισθητική.

Ο πρωθυπουργός, θέλοντας να αποφύγει στον Πειραιά τα γιουχαΐσματα οπαδών αντιπάλων παρατάξεων, την… έκανε προς το Κολωνάκι. Τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης μετέφεραν στον Λαό ότι, ο λόγος ήταν ότι… δεν «πάει» τον Άγιο Πειραιώς!!!

Οι εκπρόσωποι του… βλακώδους λαϊκισμού, «άρπαξαν» την ευκαιρία για να διαμαρτυρηθούν για… την πώληση του λιμένα Πειραιώς! Κανένας σεβασμός προς εκείνους του Έλληνες που ήθελαν να συμμετάσχουν στο θρησκευτικό γεγονός. Με επικεφαλής τον ηγέτη της παράταξής τους, κρατώντας πανό, κραύγαζαν συνθήματα και γιουχάιζαν τους αντιπάλους τους, ενώ αυτοί προσέρχονταν στη θρησκευτική τελετή. Οι Τούρκοι της Πόλης και της Σμύρνης σεβάστηκαν περισσότερο τις τελετές των Ρωμιών για τον αγιασμό των υδάτων.

Στη Θεσσαλονίκη, ο «ευφυέστατος» ρεπόρτερ μας ενημέρωνε ότι οι κ.κ. Μητσοτάκης και Τζιτζικώστας παρακολουθούσαν… την κατεύθυνση πτήσης του περιστεριού! Προφανώς για να βγάλουν… οιωνοσκοπικά συμπεράσματα για το αποτέλεσμα της Κυριακής.

Στο Κολωνάκι, ο… Λεβέντης πρόεδρος – ο «ρυθμιστής!!!» – εκμεταλλεύτηκε την… παρουσία του Αγίου Πνεύματος για να κάνει δηλώσεις για τις κομματικές απόψεις του, ψιλο-επικρίνοντας τον Τσίπρα (που προφανές δεν έχει αντιληφθεί την «αξία» του).

Βλέποντας στην τηλεόραση την τελετή αγιασμού των υδάτων στην προκυμαία της Σμύρνης ζηλέψαμε όσους ήταν εκεί: σε ένα περιβάλλον σοβαρό, ευπρεπές, χωρίς κραυγάζοντες ηλιθίους, χωρίς χαζοχαρούμενους και χαριεντιζόμενους «ταγούς». Τελικά πρέπει κανείς να βρεθεί εκτός Ελλάδος για να αισθανθεί Έλληνας.

Μήπως είναι καιρός η Εκκλησία να αναλάβει πρωτοβουλία περιφρούρησης του κύρους της, προστατεύοντας τα θρησκευτικά γεγονότα και τον χώρο της από τον ευτελισμό και την πολιτική εκμετάλλευση; Η Εκκλησία, ενώπιον των νέων δεδομένων που επιβάλει η σύγχρονη εποχή, οφείλει να επανακαθορίσει τη θέση της, τόσο για να είναι προσαρμοσμένη στις ευαγγελικές επιταγές όσο και για να αποφεύγει την απαξίωσή της από τον καθένα. Σχετικές σκέψεις είχα δημοσιεύσει προ έτους στο άρθρο μου Περί Όρκου και άλλα τινά…