Η Βαλτιμόρη, οι Μαύροι και το… υπόμνημα του Καποδίστρια!

Δρ Ιωάννης Παρίσης (*)

Καποδίστριας-δουλεμπόριοΤα πρόσφατα θλιβερά γεγονότα στην Βαλτιμόρη, καθώς και εκείνα που προηγήθηκαν στο Μισούρι και πέρυσι σε άλλες περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών, έφεραν στο προσκήνιο το πρόβλημα της θέσης των Μαύρων στην μεγάλη αυτή χώρα. Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Ιστορία | Tagged , , , , , , , , , , | Σχολιάστε

«Θα σας φέρουμε και… ΑΟΖ!»

Δρ Ιωάννης Παρίσης

Η πρόσφατη συνάντηση στη Λευκωσία (29/4/2015) του Πρωθυπουργού Αλ. Τσίπρα με τους ηγέτες της Αιγύπτου και της Κύπρου (που έρχεται σε συνέχεια της προηγούμενης στο Κάιρο τον περασμένο Νοέμβριο) έφερε για μια ακόμα φορά στη δημόσια συζήτηση το θέμα της ΑΟΖ. Οι τίτλοι που προβάλλονται από τον Τύπο αναφέρονται κυρίως στην ΑΟΖ. Ελάχιστοι ασχολούνται με την ουσία, με την πολιτική και οικονομική σημασία των συναντήσεων αυτών, που πράγματι είναι μεγάλη. Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Uncategorized | Tagged , , , , , , , | Σχολιάστε

Ισορροπία ισχύος με… ανισορροπία εξοπλισμών

Δρ Ιωάννης Παρίσης (*)

Προσφάτως ήρθε στη δημοσιότητα το ζήτημα του εκσυγχρονισμού των αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας (ΑΦΝΣ) Ρ-3 που διαθέτει (αλλά έχει αποσύρει) το Πολεμικό Ναυτικό. Σχετικοί και άσχετοι δημοσιοποίησαν τις απόψεις τους, συνήθως με τις «απαραίτητες» υπερβολές, είτε για να υπεραμυνθούν την κυβερνητική απόφαση είτε για να την επικρίνουν. Πολλοί «ειδικοί» διατύπωσαν απόψεις είτε για να συμπολιτευθούν ή αντιπολιτευθούν, είτε απλώς για να… μη μείνουν χωρίς άποψη για το θέμα. Στο σημείωμα αυτό δεν θα αναλύσουμε τις τεχνικές πλευρές του θέματος, αλλά θα διατυπώσουμε κάποιες γενικότερες σκέψεις και διαπιστώσεις επί των εξοπλισμών. Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Uncategorized | Tagged , , , , , | Σχολιάστε

Τουρκία και πυρηνική ενέργεια: Η «ιστορία» του Akkuyu

Δρ Ιωάννης Παρίσης (*)

AKKUYU-3Η θεμελίωση του πρώτου τουρκικού πυρηνικού σταθμού παραγωγής ενέργειας στο Akkuyu της Μερσίνας που θα κατασκευαστεί από τη Ρωσία, φέρνει στη μνήμη τις παλιότερες συμφωνίες μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας για την κατασκευή σταθμού παραγωγής πυρηνικής ενέργειας. Προφανώς είναι κάτι που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο από ελληνικής πλευράς για πολλούς λόγους.

Turtky-Russia_AKKUYUΠριν από πέντε έτη ακριβώς είχαμε δημοσιεύσει άρθρο με τίτλο Εγκατάσταση πυρηνικής ενέργειας στην Τουρκία  με αφορμή την υπογραφή στις 12 Μαΐου 2010 διακυβερνητικής συμφωνίας ύψους 20 δισ. δολαρίων, στο οποίο γράφαμε, μεταξύ άλλων:

«Η υπογραφή του συμβολαίου συνεργασίας ύψους 20 δισεκατομμυρίων δολλαρίων για την κατασκευή του πρώτου εργαστασίου πυρηνικής ενέργειας στην Τουρκία, έγινε παρουσία των Προέδρων των δύο χωρών, από τους υπουργούς Ενέργειας. Απομένει η επικύρωση της συμφωνίας από τα κοινοβούλια των δύο χωρών. Ανακοινώθηκε μάλιστα ότι η εγκατάσταση θα πραγματοποιηθεί στο όρμο του Akkuyu, στη νότια τουρκική ακτή. Το γεγονός αυτό μας φέρνει στη μνήμη τις αντίστοιχες προσπάθειες του 2000″.

Η τουρκική Εθνοσυνέλευση επικύρωσε τη συμφωνία στα μέσα Ιουλίου 2010 ενώ η ρωσική Δούμα την επικύρωσε στις 19 Νοεμβρίου του ίδιου έτους. (Βλ. Παρίσης Ι., Τουρκία, πυρηνική αν και σεισμογενής (http://www.elzoni.gr/html/ent/630/ent.4630.asp).   

Προσπάθειες από τη δεκαετία του 1960

Πέντε φορές στο παρελθόν, στην περίοδο 1960-2000, η Τουρκία προσπάθησε να θέσει τις βάσεις για την απόκτηση εγκαταστάσεων πυρηνικής ενέργειας. Η τελευταία προσπάθεια έγινε στην περίοδο 1997-2000. Συγκεκριμένα, τον Δεκέμβριο του 1996, η τουρκική κρατική εταιρία ηλεκτρικής ενέργειας TEAS ζήτησε προσφορές ξένων εταιριών για την κατασκευή σταθμού πυρηνικής ενέργειας στον όρμο Akkuyu. Στο διαγωνισμό συμμετείχαν τρεις κοινοπραξίες:

1)    Westinghouse (ΗΠΑ) και Mitsubishi Heavy Industries (Ιαπωνία), Raytheon (ΗΠΑ),  Enka (Τουρκία)

2)     Atomic Energy of Canada Limited (AECL), στην οποία επίσης συμμετείχαν περίπου δέκα εταιρίες από διάφορες χώρες περιλαμβανομένων τριώ τουρκικών.

3)     Nuclear Power International (NPI), με τη συμμετοχή επίσης των εταιριών Siemens (Γερμανία), Framatone (Γαλλία) και πέντε τουρκικών – ευρωπαϊκών συμφερόντων.

Τελικά, το 2000, το συμβόλαιο κέρδισε η καναδική κοινοπραξία AECL.

Το Akkuyu βρίσκεται στη νότια μεσογειακή ακτή της Τουρκίας, έναντι της Κύπρου. Σύμφωνα με επίσημες δημοσιεύσεις, το Akkuyu προσφέρει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά ώστε να είναι κατάλληλο ως τόπος εγκατάστασης εργοστασίου παραγωγής πυρηνικής ενέργειας, όπως: δυνατότητες θαλασσίων μεταφορών, εγγύτητα σε κέντρα κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας (Άδανα, Κόνια, Αντάλεια και Μερσίνα), χαμηλή πληθυσμιακή πυκνότητα στην περιοχή. Τον Μάρτιο του 1998, το Συνταγματικό Δικαστήριο της Τουρκίας απέρριψε ενστάσεις κατά της εγκατάστασης στο Akkuyu, αφήνοντας ανοικτό το έδαφος για συμβάσεις με ξένες εταιρίες.

Διεθνείς και τοπικές αντιδράσεις

Το θέμα προκάλεσε αντιδράσεις, ιδιαίτερα στον Καναδά, οι οποίες έφθασαν μέχρι το Κοινοβούλιο της χώρας. Στις αντιδράσεις πρωτοστάτησε το Nuclear Awareness Project (ΝΑΡ) που εδρεύει στο Οντάριο. Ο Διευθυντής Ερευνών του ΝΑΡ David H. Martin συνέταξε, τον Ιανουάριο 2000, 100σέλιδη μελέτη, με τίτλο: Nuclear Threat in the Eastern Mediterranean. The Case Against Turkey’s Akkuyu Nuclear Plant, με την οποία παρουσίασε με επιστημονικά επιχειρήματα, τους λόγους για τους οποίους δεν θα έπρεπε να πραγματοποιηθεί η κατασκευή του πυρηνικού σταθμού. (Η μελέτη αυτή, η οποία ήταν από τότε στην κατοχή του γράφοντος σε έντυπη -σε μορφή βιβλίου- και σε ηλεκτρονική μορφή, ήταν δημοσιευμένη στο διαδίκτυο στη διεύθυνση http://www.cnp.ca/issues/nuclear-threat.html με αναφορές σε βιβλία και άρθρα, πλην όμως παραδόξως έχει εξαφανισθεί)

Μεταξύ των επιχειρημάτων του, o David H. Martin αναφερόταν και στο ασταθές και μη δημοκρατικό καθεστώς της Τουρκίας, στην πολιτική αστάθεια (διαφθορά, στρατιωτικά κινήματα), στον μη σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στην εμπλοκή της χώρας σε πολεμικές συγκρούσεις με τους Κούρδους, στις εκκενώσεις και καταστροφές κουρδικών χωριών, στο οικονομικό ρίσκο λόγω της ευάλωτης οικονομίας της χώρας καθώς και στα σεισμογενή χαρακτηριστικά της περιοχής που είχε επιλεγεί. Συνοπτικά τις απόψεις του o David H. Martin τις διατύπωσε και στην Toronto Star (page A17): http://www.ccnr.org/news/news_briefs_61.html

Αντιδράσεις υπήρξαν και από τουρκικές οργανώσεις και από τον τοπικό πληθυσμό. Τελικά, στις 24 Ιουλίου 2000, ο τότε πρωθυπουργός της Τουρκίας Μπουλέντ Ετσεβίτ, ακύρωσε την κατασκευή του πυρηνικού σταθμού. Ωστόσο, οι σχεδιασμοί δεν εγκατελείφθησαν. Στη διάρκεια της δεκαετίας 2000-2010 έλαβαν χώρα μελέτες και διαπραγματεύσεις με ξένες κυβερνήσεις και εταιρίες, με κατάληξη την συμφωνία του Μαίου 2010 με την Ρωσία.

Προβληματισμός έχει διατυπωθεί και από τον επιστημονικό κόσμο στην Τουρκία, σχετικά με το ενδεχόμενο  μιας πυρηνικής εγκατάστασης στη χώρα. Ενδιαφέρον έχει άρθρο του Οκτωβρίου 2009, με τίτλο: “The Case of Nuclear Energy in Turkey: From Chernobyl to Akkuyu Nuclear Power Plant”, του B. Akcay του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης (Department of Science Education, Hasan Ali Y cel Faculty of Education, Istanbul University, Istanbul, Turkey) που δημοσιεύθηκε στην τριμηνιαία έκδοση ENERGY SOURCES (Energy Sources, Part B: Economics, Planning, and Policy, Volume 4, Issue 4 October 2009 , pages 347-355). Στην περίληψη του άρθρου αναγράφεται:

«There is no question that Turkey has an urgent need for additional sources of electricity. It is presently obliged to import electric power from neighboring Georgia, Bulgaria, and Iran to make up for the electricity shortage. Natural gas, hydro, and coal-powered generators play an important role in achieving this goal. In addition, the Turkish government has planned a provision for nuclear power plants. The goal of this article is to enter into a debate over nuclear energy in Turkey concerning economics, safety, and the environment from two opposite points of view, which are the Turkish government and the environmental organizations.»

Akkuyu_plantakkuyu

Ο Γενικός Διευθυντής του Μεσογειακού Γραφείου της Greenpeace, Dr. Uygar Ozesmi, σημειώνει σχετικά:

«Υπογράφοντας αυτήν τη συμφωνία, η κυβέρνηση αγνοεί τα υφιστάμενα τεχνικά προβλήματα και την ανεπάρκεια της Ρωσικής πυρηνικής τεχνολογίας. Μέσω αυτής της συμφωνίας, δισεκατομμύρια δολάρια θα σπαταληθούν σε άχρηστα και επικίνδυνα προγράμματα, ενώ Θα αναγκαστούμε να εισάγουμε περισσότερα ορυκτά καύσιμα. Επιπλέον, χωρίς την εξαγγελία κάποιας προσφοράς για την κατασκευή ενός σταθμού πυρηνικής ενέργειας και χωρίς τη συγκατάθεση των ντόπιων κατοίκων πρόκειται για μία αντιδημοκρατική διαδικασία. Αυτό δεν θα έπρεπε να είναι το όραμα της Τουρκίας.» (AKKUYU: Ο πυρηνικός εφιάλτης της Ανατολικής Μεσογείου ξυπνά! http://www.greenpeace.org/greece/el/news/118508/118517/akkuyu/).

(*)  Ο Ι. Παρίσης είναι Υποστράτηγος ε.α., Διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης (Διεθνών Σχέσεων) και Πρόεδρος της Ακαδημίας Στρατηγικών Αναλύσεων (ΑΣΑ) – http://www.acastran.org

Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Uncategorized | Tagged , , , , | Σχολιάστε

Χριστός Ανέστη!

Ευχές Πασχα

Posted in Γεγονότα, Uncategorized | Tagged , | Σχολιάστε

ΟΙ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΙ ΣΤΥΛΟΒΑΤΕΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ – Η συμβολή των Μακεδόνων στον Αγώνα της Ανεξαρτησίας

Δίνοντας μάχες όπου οι ανάγκες της πατρίδας το επέβαλλαν, από τον Αλιάκμονα μέχρι το Ταίναρο, από τον Όλυμπο μέχρι την Ύδρα, από το Μεσολόγγι μέχρι τα Δερβενάκια, , από την Εύβοια μέχρι τη Μεσσηνία, αγωνιζόμενοι όχι από στενό τοπικό ενδιαφέρον ή από ανάγκη, όχι για την προσωπική τους περιουσία και τις οικογένειές τους, αλλά μόνον για την Πατρίδα, και την ιδέα της ελευθερίας.

Δρ Ιωάννης Παρίσης Υποστράτηγος ε.α., Διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης Πρόεδρος της Ακαδημίας Στρατηγικών Αναλύσεων

Ο Αγώνας της Ανεξαρτησίας που οδήγησε στη δημιουργία ανεξάρτητου ελληνικού κράτους, υπήρξε μακρά και οργανωμένη προσπάθεια ολοκλήρου του Ελληνισμού, του οποίου τα εθνικά γεωγραφικά όρια χάραξε η Χάρτα του Ρήγα και το καταστατικό της Φιλικής Εταιρίας. Ωστόσο, η εθνική δράση των Μακεδόνων κατά το διάστημα της Ελληνικής Επανάστασης, δεν παρουσιάσθηκε επαρκώς από τους ιστοριογράφους, με συνέπεια να εμφανίζεται μάλλον ως σπασμωδική κίνηση που εκδηλώθηκε κατά χρονικά διαστήματα και όχι ως συνεχής επαναστατική προσπάθεια για την αποτίναξη του ζυγού της δουλείας.

Πράγματι, ενώ όλοι γνωρίζουν για τη δράση και την προσφορά του Γέρου του Μωριά, του Καραϊσκάκη, του Ανδρούτσου, του Μιαούλη και τόσων άλλων αγωνιστών της νότιας Ελλάδας και των νησιών, ελάχιστοι γνωρίζουν για τη δράση και την προσφορά του Γέρο-Καρατάσιου, του Τσιάμη Καρατάσιου, του Διαμαντή, του Ζαφειράκη, του Γάτσου, του Φαρμάκη, του Ολύμπιου, του Εμμανουήλ Παπά, του Κασομούλη, του Λασσάνη… και άλλων πολλών. Αγωνιστών, όχι με τοπική αλλά με πανελλήνια δράση, σε όλη σχεδόν την επαναστατημένη Ελλάδα, αλλά και στην Βαλκανική. Από τον Δούναβη μέχρι την Πύλο! Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Ιστορία | Tagged , , , , , , , , , , , | Σχολιάστε

Η άγνωστη Λιβύη

Εμφύλιος, απουσία κρατικών δομών, πετρέλαιο και τρομοκρατία

Δρ Ιωάννης Παρίσης (*)

LibyaΈνας σκληρός πόλεμος διεξάγεται στη γειτονιά μας, ακριβώς απέναντι από τη νότια ακτή της Κρήτης, ένας εμφύλιος πόλεμος με θύματα πολλούς αμάχους, αλλά στην Ελλάδα ελάχιστοι ασχολούνται με το ζήτημα και πάντως καθόλου τα ΜΜΕ. Ένα κράτος διαλύεται, ένοπλες ομάδες, συχνά με βαρύ οπλισμό, ελέγχουν περιοχές της χώρας Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Uncategorized | Tagged , , | Σχολιάστε